Hypatia, M.S. IV. ve V. yy’larda yaşamış olan Yeni Platoncu bir kadın filozoftur. 350 yılında İskenderiye’de doğmuştur. İlk eğitimini İskenderiye Felsefe Okulu yöneticisi olan babası Theon’dan almıştır. Matematik ve Geometri çalışmalarıyla öne çıkan Hypatia’nın yaşamı ve ölümü ile ilgili olarak günümüze ulaşan bilgiler bazı yerlerde efsaneleşmiş veya romantik bir kılıfa büründürülerek aktarılmış, bazı yerlerde de kaynakların yok edilmesi, deforme edilmesi ve “tarih yazıcılığı” gibi etkilerle yanlı ve gerçeklikten uzak bir karakterde aktarılmıştır.

 Güzelliğin tanımı yapılamaz çünkü güzellik hayattaki kutsallığın bir ifadesidir. Çirkinlik, bir şekle sahip olan hayatın, onun işleyişi için yaratılmış olan şekildeki bir bozulma ile engellenmesidir. Hayat, daima eldeki öğeleri bir uyum içinde bütünleştirmeye çabalar. Bu bütünleştirme tamam olduğunda güzellik ortaya çıkar. 

  Farabi’nin Türkistan’da önceleri kadılık yaptığı daha sonra tamamen felsefeye yönlendiği belirtilir. Arapça, Farsça, Süryanice ve Yunancayı anadili kadar bilmekteydi. Efsane, onu dünyadaki tüm dilleri konuşabilme yeteneğiyle şereflendirir. Tıp alanında çalışmaları bulunan Farabi, çeşitli ilaçları içeren bir eser de yazmıştır. Yazdığı kitaplar yüzden fazladır. Platon, Aristoteles, Plotinus ve Zenon’u yorumlamış, bunların görüşlerine kendisininkileri katmıştır.

Şifalı bitkilerle tedavi anlamına gelen Fitoterapi, günümüzde farmakolojinin bir dalı olmasının yanı sıra ilk çağlardan beri uygulanmakta olan bir tedavi yöntemidir. Bitkilerin içerdiği kimyasal maddeler belirli doz ve şekillerde hastalıkları önlemek ve tedavi etmek için kullanır.

 Tatil bittiğinde ve alışılmış işlere yeniden başlamak düşüncesi aklımıza geldiğinde giderken toprağa gömdüğümüzü sandığımız sorunlar yeniden bilincin ışığına çıkar. Bu sorunlardan biri, insanların diline gittikçe daha da fazla dolanan bir kelimeyle özetlenebilir: sıkıntı. İş sıkıntıdır, okul sıkıntıdır, üstlendiğimiz zorunluluklar, yerine getirmemiz gereken yüzlerce sorumluluk ve çözmesini bilemediğimiz sorunlar, hepsi sıkıntıdır... Sanki tatil günlerimiz hiçbir işe yaramıyor da, bizi bekleyen şeyin düşüncesi karşısında bile az ya da çok sayıdaki tatil günlerimizin dinlencesi yok oluveriyor.

Dünya tıp tarihinde, bilimsel diye adlandırılan 200 yıllık dönem öncesinde, Ege de gördüğümüz tıp Tanrısı ASKLEPİOS adına açılmış pek çok sağlık kuruluşu vardır. Normalde bir hastanede olmasını beklediğimiz bölümler dışında tiyatro, kütüphane, spor alanları gibi bölümler olan Asklepion’da yapılan tedavilerde beklenen ve bilinenin dışındaydı. Asklepios Yunan mitolojisinde hekimlik sanatının ustası olan tanrı olarak geçer.

Filmin yönetmeni 1981 doğumlu Mona Achache “Yaşamaya Değer” le ilk uzun metrajlı film deneyimini gerçekleştirmiş. Achache, ticari filmlerden ayrılan, amatör ve araştırmacı bir ruhu içinde barındıran filmin aynı zamanda senaryosunu da yazmış. Daha önce kısa film çalışmaları yapan Achache, bu filmde sorgulayan ve sorgulatan bir içerikle yola çıkarken filmin görselinde de bu farklılığı yansıtmış.

Cicero dönemi, Latin edebiyatının M.Ö. 70’ten M.Ö. 43’e kadar süren ilk parlak dönemidir. Dönemin siyasal ve edebi ortamına ünlü devlet adamı, hatip, şair, eleştirmen ve filozof olarak Marcus Tullius Cicero damgasını vurmuştur. Soyut ve karmaşık düşüncelere açık bir anlatım kazandıran Cicero, Latincenin edebi bir dil olmasını sağladı. 19. yüzyıla değin gerek Latince, gerek başka dillerde kaleme alınan düz yazı ürünler ya onun üslubuna bir dönüş ya da ona bir tepki niteliğindeydi.

 Hypatia oldukça zor ve kargaşa dolu bir dönemde yaşamıştır. İlk bilgilerini babasından almıştır. Babası eserlerinde de belirttiği üzere kendisiyle her zaman gurur duymuştur. Eğitiminin devamı için Atina’ya gittiğini biliyoruz. Kendisi burada çok iyi karşılanmıştır. Üniversite defne tacıyla onu ödüllendirmiştir. Daha sonra döndüğünde okulun yönetiminin başına geçtiğini biliyoruz.

İnsanların artık daha zayıf olan sağlığını bozan birçok sorunun yanı sıra sutil olsalar da salt fiziksel olanlardan daha az zarar vermeyen psikolojik hastalıklar vardır.Güvensizlik, toplumlarda artmakta olan, yayılan bir aşındırıcıdır. Politika ile şekillendirilen büyük insan gruplarındaki karmaşık biçiminden, aile birliğine ve basit insan ilişkilerine kadar tüm birlikte yaşam biçimlerini yok eder. Güvensizliği ne salt kötülükle, ne kötü ve kasıtlı niyetlerle karşılaştırabiliriz. Aksine, bu tavır diğerlerinde kötü niyet olduğunu varsaymaktır. Ne yazık ki çoğu durumda şüphe doğrulanmaktadır.

Seneca’nın amacı sanat yapmaktan çok ölüm ve hayat arasında insanın fikrini, akla yoğunlaştırıp mutluluğunu sağlamasına yardımcı olmaktır. Seneca felsefe için şunları söyler: “Yaşam deneyimi yaşla gelir, felsefe ise gençken olgunlaştırır insanı. Çünkü felsefe insanın gerçeğini araştırır, doğaya uygun yaşam yolunu gösterir insanlara, böylece insanlar korkularından kurtulur, her türlü acıyı yener, sonunda bilgisizlerin elde etmek istedikleri değişken, kaçıcı bir mutluluğa değil, felsefenin sağladığı sürekli, güvenli bir mutluluğa erişirler. Felsefe insan ruhunu bir biçime sokar, işler onu, yapılması, yapılmaması gereken işleri gösterir....”

Her an bizimle olan, ama bir o kadarda, onun bu varlığını, yaşantımızda bilinçli bir şekilde idrak etmediğimiz başka bir şey var mıdır acaba? Anne karnında başlayan birlikteliğimizde, çocukluk ve ergenlik dönemlerinden yaşamımızın son anına kadar onunla olduğumuz halde, ona gerekli duyumsamayı ve özeni göstermediğimiz başka bir şey…

“Kendi içine çekildiğin zaman bundan aklının mutluluk duyacağını, akla uygun olmayan bir şey yapmadığın zaman yenilmez olacağını aklından çıkartma. Dikkatlice düşünürsen, daha da yenilmez olursun. Tutkularından sıyrılmış bir insan, güçü bir kalede gibidir. Saldırıya uğramayacağın ve sığınabileceğin daha güçlü bir kale yoktur. Bunu anlamayanlar cahil, anlayıp da yapmayanlar ise mutsuzdur.”

Platonik aşk ile cinsel aşk arasındaki görünür çelişki güçlük yaratan bir konu olsa da çok güncel gelebilir.  Ancak konu ile ilgili bazı veriler toplanmaya başlanıldığında şaşkınlıkla bu çelişkinin pek de modern zamanlara ait olmadığı ve insanın nerede ise zamanın başlangıcından beridir bu konu ile uğraştığı görülür. Aynı şekilde platonik aşk ile cinsel aşk arasındaki görünür uçurumun aslında var olmadığı ya da onunla çok ender olarak yalnızca felsefi bir düzlemde karşılaşıldığını görmek çok şaşırtıcıdır.

            Genel bir bakışla, erkek ve kadınlar hayat ırmağına atılmış tomruklar gibidirler; önce bütün halde ve kuru, sonra ölmüş ve ıslanmış olarak akıntının veya bu dünyanın güçlüleri tarafından saptırılmış olan kollar yönünde yol alırlar. Gereksiz bir şiddetle birbirleriyle çarpışarak, kirli ve çamurla kaplı bir şekilde, rotasız ve varış limanları belli olmaksızın, parçalara ayrılıp, nereden gelip nereye gittiği bilinmeyen bu ırmağın yüzeyinden kaybolana kadar giderler!